Yansımalar

Oruç tutarken, kendi bedenini aştın, ruhunun kaygılarıyla yaşamaya başladın. Niyetlisin artık; kalıbının önceliklerini askıya aldın, kalbinin...

Tatlı bir nehirdir oruç. Kudsi dağ yamaçlarından kopup geliyor. İçine akıyor. İçinde saklı cömertlik tohumunu uyandırıyor. Diğergamlıgın...

Oruçlusun. Tıpkı Mûsa gibi “Mukkades Tûva Vadisindesin.” [TâHâ, 12] “Senin Rabbin Benim, Ben” [TâHâ, 12] diyen sesi duyup...

Oruç, seni alışkanlığın cehenneminden kurtarmak için geldi. Her şeyi elinin altında hazır bilirken, uzaklaştı nimetler. Her şeyin sahibi sanırken...

Oruç, ötelerden bir Hızır dokunuşudur sana. Mûsa gibi, Hızır’ın yanında yürüyorsun artık. Zorlu bir yoldaşlık bekliyor seni. Hikmetini hemen...

Davanı geri çektin. Vazgeçtin sahip olmaktan. Yüz çevirdin eşyadan. Herşeyin ardından “Benim olsun!” diye koşmamayı öğrenmek uzeresin...