İbrahim a.s., puta tapanları analiz etmeye, öz babasından başlar. Babası sanal putlar üreten biriydi, “toplumun erdemleri” gibi değerleri icat edenlerden… İbrahim sorgulamaya kendi içinden başladı ve güneşe, aya, yıldızlara değil, onların yaratıcısına abd olmaya karar verdi. Sonra ailesine dönünce onların karmaşada, çıkmazlarda olduğunu fark etti. Hatta babası, İbrahim’in bu görüşlerinin, kendi bulundukları çevreye hiç uymadığını, hoş görülmediğini dile getirdi.
İbrahim’in açtığı yoldan yürüyebilmek için:
• Sahibim olan Zat’tan başkasına kul olmayacağıma emin olmam ve insanî özelliklerimi O’nun veriş hikmetine uygun (O’nun adına) kullanmam şart.
• Ailemin ve toplumumun ürettiği değerler için endişe etmemeliyim.
• Kirlerimden arınmaya karar verip, bu süreçten sonra bir daha eski yaşam stilime ve geleneklerime dönüp bakmayacağımı ilan etmeliyim.
Hacca gidebilmek için bu hazırlıkları gerçekleştirmeliyim.
Hacı olarak döndüğümde, ailem hediye bekliyorsa, Rabbimin varlığı ve birliği konusunda ne öğrenip, tecrübe ettiysem paylaşmalıyım. Buna rağmen çoğumuz Suudi Arabistan’ın Mekke şehrinden hediyeler vermeye bakarız. Kâbe, Allah’ın evi, Beytullah’tan değil.
Kâbe’den hediye getirmek istiyorsan, yalnızca Rabb’ine kul olma sürecinde arındırdığın yepyeni zihninle geri gelmelisin. İnsanlara sabretmek kolay. Zor olan; “eski hayatıma ve adetlerime geri dönmeyeceğim” kararının arkasında durmaktır. Eski öğrendiklerinden vazgeçmek kolay olmadığından, bu değişim ameliyatı süresince çok sabırlı olmalıyım.
Umre, Kâbe için (Kâbe’ye gitmek kolay); Hac ise, Arafat içindir.
Haccın aslını anlayabilmek için aklen ve ruhen hazır olmalıyız. Suudi Arabistan’a ya da Mekke’ye paranla ulaşabilirsin ama Hacca varamazsın. Hacca sadece, kendimi arındırmaya kesin karar verirsem ulaşabilirim. Ticaret kuruluşlarındaki envanter işlemleri gibi, kendi içimizde ne var ne yok göz atıp, nelerimizden kurtulmak istediğimizin sayımını yapmalıyız.
Arafat’a varınca ruh önemli. Bununla birlikte, içten dışa doğru olan temizlik önemli. Mesela sadaka vereceğimizde beğenmediğimiz/kurtulmak istediklerimizden mi vermeliyiz? Sadaka ve zekat’tan cidden bunu mu anlıyoruz?
Tezkiye, detoks demektir. Saflaştırma sürecidir. Zekat’ın gerçek manası da bu.
Sana sunulan ikramdan ihtiyacı olana vermeye hazır olmakla, “bu şey benimdir” diyerek kirlettiğin iç dünyanı, iddialarından arındırıyorsun. O ikram senin değil. Sana Veren’indir ve ihtiyacı olan yerli yerince kullanmalıdır. Temizlenme; Gerçek Sahibi’ni tanıyıp, onun verdiği ikramlardan gerekli yerlere vermekle “farkındalık” kazanmadır. Sahiplenme, yanlış iddiadır, ondan arınmamız lazım.
İbrahim’in yolunu izleyip onun gibi kesin kararlı olmalı ve “ateş”e atılmaya hazır olmalıyız. Ateş : Egomuz, yakın akrabalar, komşular, ne olarak bilindiğimiz.
Ürettiğin tüm kişisel karakterleri (gururlu, kibirli… vs.) ve sosyal statüleri söküp atmalısın.
