Sadece fiziksel musibetler için değil, her sıkıntı için Allah’tan merhametli bir çözüm istemeliyiz. Maddi durumumuzla ilgili sıkıntılar, aile hayatımızla ilgili sıkıntılar, meslektaşlar ve arkadaşlar arası sıkıntılar için, hatta bir konuyu tam anlamayıp din hakkında şüpheye düşmek konusunda da Allah’a dönüp bunun çözümünü istemeliyiz. Bütün bunlar insanların muzdarip olduğu sıkıntılardır. Bir kısmı fiziksel, bir kısmı duygusal, bir kısmı da ruh ile ilgilidir. Bu sıkıntıların hepsi insanı incitiyor, fakat aynı zamanda fark etmeliyiz ki bunları sevmeme duygusunu da bize Yaratıcımız veriyor. Allah’ın, benim hayatımda yarattığı bir şeyi sevmemem ne anlama geliyor? Bu, Allah’tan bir davettir, şimdi O’na dönmem gerektiğini bana bildiriyor.
إِنَّا وَجَدْنَـٰهُ صَابِرًۭا ۚ نِّعْمَ ٱلْعَبْدُ ۖ إِنَّهُۥٓ أَوَّابٌۭ
“Şüphesiz biz onu sabırlı bulduk. O ne iyi bir kuldur! Daima Allah’a yönelir.”
“Onu sabırlı bulduk,” ne anlama geliyor? “O ne iyi bir kuldur!” Rabbinin sınırsız merhameti olduğunu tasdik ettiği için. “Daima Allah’a yönelir.”
Evvab, daima Allah’a dönen demek. Tereddütsüz, ara vermeden, “Lütfen Allah’ım, bu çektiğim çok zor geliyor, Sen bunu çözebilirsin, Sen bütün kainatın Rabbisin, sonsuz kudret, hikmet ve ilim sahibisin. Benim sıkıntıda olduğumu biliyorsun, beni Sen iyileştirebilirsin.” Ne zamana kadar bu konuda dua etmeliyim? Bu hastalıktan iyileşene kadar. Asla Allah ile bağımıza, ilişkimize bir ara vermemeliyiz. “Allah’ım benim dualarıma cevap vermiyorsun,” hayır, Allah senin daima, sürekli olarak, devamlı O’na dönmeni, O’nun ile bağını iyi ya da kötü her halde canlı tutmanı bekliyor, ki bu dünyada geçici bir süre yaratılmamızın amacı gerçekleşsin: Yaratıcımızı tanımak, Onun ile görüşmeye hazırlanmak.
Çok ilginç bir ayrıntıdır, bazı görüşlere göre, Eyyub ve “evvab” kelimeleri aynı kökten gelir ve birbirine dönüşebilir. Aynı zamanda, “Eyyub: evvab” anlamı çıkıyor.
Eyyub (as) sabır göstermişti. Sabır, Allah’ın her yarattığını kabul etmek, şikayet etmemek anlamına mı geliyor? Hayır, Kur’an’daki Eyyub (as) örneğinde, bize sıkıntı veren bir şeyi Allah’a dönüp, O’na arz etmemiz gerektiğini öğreniyoruz. Bize dokunan bir musibetin bize acı verdiğini kabul etmemiz gerek. Bu dert hangi türden olursa olsun – manevi, duygusal, fiziksel, ekonomik, sosyal, ailevi…– bunların her biri insana acı verir. Evrendeki olaylar, dünyada gerçekleşen, bizim yanlış olarak “felaketler” dediğimiz yaratılışlar, insanın malına zarar veren olaylar…
Bu acıya sabırla karşılık vermek, bunu düşmanlığa ve Allah’a karşı bir şikayete çevirmeden, Allah’a dönmek, “evvab” olmak anlamına geliyor. Kur’an’ın bize ne öğrettiğini şimdi anlıyor muyuz? Sabır, bu musibet bizden kaldırılana kadar Allah’a dönmek, tövbe etmek ve O’ndan yardım istemek konusunda istikrarlı olmak demektir. Eğer bu musibet bir süre devam ederse, Allah, sürekli O’na dönmemizi seviyor demektir. O’na dönmemiz, O’nun sevdiği bir şeydir. Bütün bu gösterdiğimiz sabır, bu dünyada mükafatını bulur. Çünkü devamlı Allah’a dua etmek, O’nun varlığının farkında olmak, bu musibetin ve acının Allah tarafından yaratıldığını, bunun bir davet olduğunu, tesadüfen, şanssızlık nedeniyle olmadığını, bilakis bir şanslılık olduğunu, Allah’ın, Kendisine dönmem için beni davet ettiğini, hatta benim Kendisiyle birlikte olmamı sevdiğini bana bildirir.
Konumuzla ilgili Kur’an’daki bütün kelimeler, bu meselelerin farklı yönlerini anlamamıza yardım eder. Böylece kapsamlı bir sonuca ulaşabiliriz.
